Umowa B2B (business-to-business) to kontrakt cywilnoprawny zawierany pomiędzy dwoma niezależnymi przedsiębiorcami, regulowany przepisami Kodeksu cywilnego, a nie Kodeksu pracy. Stosuje się ją najczęściej, gdy wykonawca prowadzi własną działalność gospodarczą (samozatrudnienie) i chce samodzielnie zarządzać swoimi podatkami oraz składkami ZUS. Rozwiązanie to daje swobodę w określaniu zakresu działań oraz czasu i miejsca świadczenia usług.

Co to jest umowa B2B?

Osoby decydujące się na wykonywanie obowiązków w ramach współpracy B2B to najczęściej przedsiębiorcy i przedsiębiorczynie prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą (JDG), choć wykonawca może działać także w formie spółki. Wynagrodzenie jest wypłacane na podstawie faktury wystawianej przez usługodawcę (w 2026 roku warto sprawdzić obowiązki wystawiania jejpoprzez system KSeF¹).

Czego może dotyczyć umowa B2B?

W praktyce umowa B2B zapewnia dużą elastyczność. Firma zlecająca wykonanie usługi nie występuje jako pracodawca, a wykonawca nie jest pracownikiem firmy. Zobowiązania stron i ustalone w kontrakcie warunki współpracy nie są regulowane przez Kodeks pracy, podlegają pod przepisy Kodeksu cywilnego.
Jako umowę B2B należy uznać każdą umowę zawieraną pomiędzy przedsiębiorcami, a nie tylko te związane z zatrudnieniem współpracowników. W ten sposób określa się więc np. umowy dotyczące dostawy internetu, utrzymania czystości czy naprawy instalacji oświetleniowe. Zakres zastosowania umów B2B jest bardzo szeroki.

Jak poprawnie skonstruować umowę B2B?

Choć wydaje się, że w związku z dużo większą elastycznością i mniejszą liczbą formalności przygotowanie umowy B2B będzie prostsze niż w przypadku umowy o pracę, w praktyce może okazać się jednak sporym wyzwaniem. Przede wszystkim musisz zwrócić uwagę na zdecydowanie więcej elementów wymagających uściślenia. Ani kontrakt, ani realnie wykonywana praca nie powinny mieć cech charakterystycznych dla umowy o pracę – w przeciwnym wypadku współpraca może zostać zakwalifikowana w taki sposób. Kontrakt powinien natomiast obejmować szereg postanowień istotnych z punktu widzenia zawierających go przedsiębiorstw.

Obowiązkowe elementy umowy B2B

Aby umowa była ważna i właściwie zabezpieczała interesy stron, powinny się w niej znaleźć przede wszystkim:

• dane stron – nazwy firm, adresy, NIP oraz REGON (w przypadku spółek także KRS oraz sposób reprezentacji spółki);
• oznaczenie przedmiotu umowy – precyzyjny opis usługi (np. projektowanie architektury systemów IT);
• wynagrodzenie i termin płatności – określenie stawki (np. godzinowej lub miesięcznej), wskazanie, czy wynagrodzenie obejmujeVAT oraz termin zapłaty faktury;
• czas trwania i okres wypowiedzenia – jasne określenie ram czasowych współpracy.

Opcjonalne postanowienia umowy B2B

Dodatkowe klauzule zwiększające bezpieczeństwo mogą dotyczyć np.:

• miejsca i sposobu świadczenia usług – o ile pracownik wykonuje pracę w miejscu wskazanym przez pracodawcę, o tyle przedsiębiorca na B2B ma w tym zakresie swobodę, chyba że specyfika usługi (np. obsługa serwerowni klienta) wymaga obecności w konkretnej lokalizacji;
• przerwy w wykonywaniu usług – prawo do urlopu to benefit z umowy o pracę. Na B2B strony mogą umownie ustalić liczbę dni w roku (np. 20 lub 26), w których wykonawca nie świadczy usług, zachowując prawo do wynagrodzenia;
• zakazu konkurencji – w trakcie współpracy i po jej zakończeniu (za co często po ustaniu umowy należy się odrębna rekompensata finansowa);
• kwestii praw autorskich – precyzyjne zasady przeniesienia autorskich praw majątkowych na zamawiającego.

Dodatkowe warunki, zapisy i klauzule w umowie B2B

Klauzula okresu wypowiedzenia 

W umowie B2B okres wypowiedzenia nie jest narzucony przez przepisy. Przykładowy zapis może brzmieć:

Taki zapis zabezpiecza obie strony przed nagłym przerwaniem współpracy.

Czas trwania umowy B2B

Umowa może być zawarta na czas określony lub nieokreślony. W przypadku projektów o określonym zakresie zaleca się czas określony, co eliminuje konieczność uzasadniania zakończenia współpracy po osiągnięciu celu.

Wynagrodzenie i forma rozliczeń

W umowie należy wskazać, czy wynagrodzenie jest stałe (ryczałt), czy zależne od liczby godzin. Niezbędne jest określenie terminu wystawienia faktury (np. do 5. dnia kolejnego miesiąca).

Zakresy odpowiedzialności stron

W przeciwieństwie do umowy o pracę, gdzie odpowiedzialność pracownika jest ograniczona, w modelu B2B usługodawca odpowiada za szkody całym swoim majątkiem (art. 471 Kodeksu cywilnego). Warto w umowie wprowadzić limit tej odpowiedzialności (np. do wysokości rocznego wynagrodzenia).

Samozatrudnienie a umowa B2B

Prowadzenie działalności gospodarczej jest niezbędne, jeżeli chcesz zawrzeć kontrakt B2B.

Jak założyć jednoosobową działalność gospodarczą (JDG)?

Rejestracja Jednoosobowej Działalności Gospodarczej (JDG) jest możliwa onlinie na Firmove.pl w ramach jednej z dwóch ścieżek:

• samodzielnie przez intuicyjny wniosek wyposażony w objaśnienia interaktywnego asystenta – podczas wypełniania kolejnych pól w czasie rzeczywistym widzisz kontekstowe podpowiedzi, co pozwala na świadome podejmowanie decyzji;
• z pomocą księgowej od ING – na rozmowie telefonicznej lub wideo (po wcześniejszym umówieniu) ekspertka przejdzie z Tobą przez wniosek krok po kroku i w razie potrzeby wyjaśni niezrozumiałe kwestie.

Wszystkie Twoje dane są szyfrowane, a system jest zintegrowany z Ministerstwem Rozwoju i Technologii. Wniosek jest przesyłany prosto do bazy CEIDG. 

Rejestracja JDG krok po kroku:

1. Wejdź na https://firmove.pl/zakladanie-firmy i wybierz, czy chcesz wypełnić wniosek samodzielnie, czy umówić się na rozmowę z księgową.
2. Wypełnij wniosek:

• podaj swoje dane osobowe z ważnego dokumentu tożsamości (dowodu osobistego, mDowodu, paszportu lub karty stałego pobytu),
• podaj kody PKD i nazwę firmy,
• wskaż miejsce ubezpieczenia, czyli ZUS lub KRUS,
• wybierz formę opodatkowania oraz sposób prowadzenia księgowości.

3. Złóż wymagane oświadczenia i załóż adres e-Doręczeń.
4. Poświadcz dokument podpisem kwalifikowanym (jednorazowy podpis otrzymasz po założeniu profilu na Firmove.pl). Do weryfikacji tożsamości możesz wykorzystać aplikację mObywatel.

Ubezpieczenia społeczne na umowie B2B

Prowadzenie własnej działalności gospodarczej wiąże się z obowiązkiem ubezpieczeń w ZUS. Przedsiębiorcy i przedsiębiorczynie na początku swojej biznesowej drogi mogą jednak skorzystać z systemu ulg.

• Ulga na start – przez pierwsze 6 pełnych miesięcy kalendarzowych opłacasz wyłącznie składkę zdrowotną i nie płacisz składek społecznych (emerytalnej, rentowej i wypadkowej). Ulga przysługuje osobom, które nie prowadziły firmy przez ostatnie 5 lat i nie świadczą tych samych usług na rzecz byłego bądź obecnego pracodawcy (z którym łączył je stosunek pracy w ciągu ostatniego roku).
• Preferencyjne składki ZUS – przez kolejne 24 miesiące możesz płacić niższe składki społeczne od podstawy wynoszącej 30% minimalnego wynagrodzenia, co w 2026 roku oznacza podstawę wymiaru składek w wysokości 1441,80 zł.
• Mały ZUS Plus – to rozwiązanie dla firm, których roczny przychód w zeszłym roku nie przekroczył 120 000 zł i prowadziły JDG przynajmniej 60 dni w badanym roku. Pozwala na opłacanie składek uzależnionych od dochodu przez maksymalnie 36 miesięcy² w ciągu każdych kolejnych 60 miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej. 

Więcej informacji o ulgach dostępnych dla początkujących przedsiębiorców i przedsiębiorczyń znajdziesz na przystępnej infografice.

Ubezpieczenie zdrowotne na B2B

W przeciwieństwie do składek społecznych ubezpieczenie zdrowotne jest obowiązkowe od pierwszego dnia działalności i nie podlega zwolnieniu w ramach ulg. Sposób obliczania składki zdrowotnej zależy od wybranej formy opodatkowania:

• skala podatkowa: składka wynosi 9% od dochodu i nie można jej odliczyć od podatku ani od dochodu.
• podatek liniowy: składka wynosi 4,9% podstawy wymiaru, czyli dochodu osiągniętego w ramach działalności gospodarczej w miesiącu poprzedzającym ten, za który jest opłacana. Możesz odliczyć zapłacone składki zdrowotne od dochodu (do limitu) lub zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodu;
• ryczałt od przychodów ewidencjonowanych: obowiązują trzy kwoty zależne od rocznego przychodu i w 2026 wynoszą:

- do 60 000 zł podstawą wymiaru składek jest 60% przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w IV kwartale roku ubiegłego, czyli w 2026 r. 5 537,18 zł. Przychód nie większy niż 60 000 zł oznacza składkę 498,35 zł miesięcznie (5 537,18 x 9%);
- pomiędzy 60 000 zł a 300 000 zł podstawą wymiaru składek jest 100% przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w IV kwartale roku ubiegłego, czyli w 2026 r. 9 228,64 zł. Przychód większy niż 60 000 zł, ale mniejszy niż 300 000 zł oznacza składkę w wysokości 830,58 zł miesięcznie (9 228,64 zł x 9%);
- powyżej 300 000 zł podstawą wymiaru składek jest 180% przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w IV kwartale roku ubiegłego, czyli w 2026 r. 16 611,55 zł. Przychód większy niż 300 000 zł oznacza składkę w wysokości 1 495,04 zł miesięcznie (16 611,55 zł x 9%).

Co ważne, zarówno na skali podatkowej, jak i na podatku liniowym wyliczona kwota składki zdrowotnej nie może być niższa niż 9% minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w pierwszym dniu roku składkowego (w 2026 r. 4 806 zł brutto). Oznacza to, że minimalna składka zdrowotna dla obu tych form w 2026 r. wynosi 432,54 zł (9% z 4 806 zł). Jeżeli należna składka obliczona na podstawie Twojego miesięcznego dochodu jest niższa, musisz opłacić składkę minimalną.

Kwestie podatkowe w umowie B2B

Osoby samozatrudnione są zobowiązane do samodzielnego opłacania zaliczek na podatek dochodowy. W zakresie podatku VAT obowiązują następujące zasady:

• zwolnienie podmiotowe na podstawie Ustawy o VAT art.113 (ze względu na obrót) – możesz działać bez rejestracji do VAT, jeśli Twoja sprzedaż w danym roku podatkowym nie przekroczyła limitu 240 000 zł. Jeśli rozpoczynasz działalność w trakcie roku, limit jest ustalany proporcjonalnie do okresu prowadzonej działalności;
• zwolnienie przedmiotowe (ze względu na rodzaj usług) –  przysługuje bez względu na wysokość osiąganych przychodów, jeśli Twoje usługi są wymienione w ustawie o VAT art.43  jako zwolnione z tego podatku. Dotyczy to m.in.: usług medycznych świadczonych przez lekarzy, pielęgniarki i innych specjalistów medycznych, usług edukacyjnych (np. nauczanie języków obcych), usług pośrednictwa finansowego i ubezpieczeniowego;
• obowiązkowa rejestracja – musisz zarejestrować się jako czynny podatnik VAT, po przekroczeniu wskazanego limitu lub gdy świadczysz usługi wykluczone ze zwolnienia (m.in. doradztwo, usługi prawnicze czy jubilerskie).

Jako czynny podatnik VAT musisz prowadzić rejestry, wysyłać pliki JPK_V7 oraz obowiązkowo wystawiać faktury ustrukturyzowane w systemie KSeF. Aby uniknąć błędów w tych skomplikowanych rozliczeniach, warto skorzystać z usług biura księgowego, np. usługi ING Księgowość. Dzięki integracji systemu z KSeF Twoja rola sprowadzi się jedynie do wystawiania ustrukturyzowanych faktur sprzedażowych – dokumenty kosztowe system pobiera automatycznie, co eliminuje błędy wynikające z ręcznego wprowadzania danych. W ramach usługi specjalista zadba też o prawidłowe wyliczanie podatków oraz terminową wysyłkę deklaracji.

Najczęstsze błędy w umowach B2B

Oto najpoważniejsze błędy konstrukcyjne i wykonawcze umów B2B oraz wskazówki, jak ich unikać.

• Brak klauzuli o zastępstwie (osobiste świadczenie usług) – wpisanie do umowy, że usługi musi wykonywać wyłącznie dana osoba, bez możliwości wyznaczenia osoby trzeciej do pomocy lub zastępstwa to cecha typowa dla stosunku pracy (intuita personae). Aby uniknąć tego błędu, wprowadź zapis o prawie do zastępstwa. Zapisz, że wykonawca ma prawo powierzyć wykonanie całości lub części usług osobie trzeciej (podwykonawcy) o odpowiednich kwalifikacjach, za której działania ponosi pełną odpowiedzialność.
• Podporządkowanie służbowe i wskazywanie „przełożonego” – używanie w kontrakcie terminologii pracowniczej, takiej jak „pracownik”, „pracodawca”, „kierownik zespołu” czy „polecenia służbowe” oraz wskazywanie w umowie konkretnej osoby, której wykonawca bezpośrednio podlega, to cechy UoP. Zamiast określenia „polecenia służbowe” używaj sformułowania „wytyczne” lub „wskazówki merytoryczne”, a zamiast pojęcia „przełożony", stosuj określenie „osoba do kontaktu” lub „koordynator projektu”.
• Sztywne godziny i miejsce świadczenia usług – zobowiązanie wykonawcy do przebywania w biurze zleceniodawcy w ściśle określonych godzinach (np. 9:00–17:00) i rejestrowanie czasu wejścia i wyjścia z firmy wskazują na stosunek pracy. W umowie B2B możesz określić jedynie ramy dostępności lub terminy wykonania zadań, a nie sztywne godziny pracy. Zapisz, że wykonawca samodzielnie decyduje o czasie i miejscu realizacji usług, o ile nie koliduje to z należytym wykonaniem przedmiotu umowy.
• Korzystanie wyłącznie ze sprzętu i narzędzi zleceniodawcy – zapewnienie wykonawcy laptopa, oprogramowania, telefonu oraz biurka bez odpowiedniej odpłatności lub stosownego zapisu w umowie jest niezgodne z założeniami współpracy B2B. Przedsiębiorca co do zasady powinien korzystać z własnych narzędzi pracy. Jeśli korzystanie z infrastruktury klienta jest niezbędne (np. ze względów bezpieczeństwa danych), umowa powinna precyzyjnie określać, że narzędzia te są udostępniane wyłącznie w celu realizacji konkretnego zlecenia, a koszty ich eksploatacji są uwzględnione w kalkulacji wynagrodzenia.
• Brak innych klientów i całkowita zależność ekonomiczna – świadczenie usług przez wiele lat wyłącznie na rzecz jednego podmiotu, przy jednoczesnym zakazie pracy dla innych klientów (nawet niekonkurencyjnych), to cecha umowy o pracę. Unikaj zapisów o wyłączności, chyba że są poparte odpowiednim wynagrodzeniem. Wykonawca powinien mieć swobodę w budowaniu portfela klientów. Faktura wystawiana tylko jednemu podmiotowi przez długi czas jest sygnałem alarmowym dla organów kontrolnych.

Kiedy ZUS lub PIP może zakwestionować umowę B2B?

Jeżeli współpraca wykazuje cechy stosunku pracy, umowa może zostać zakwestionowana i przekwalifikowana. Ryzykowne zapisy i sytuacje to:

• relacja podrzędna – wykonywanie poleceń „szefa” w czasie rzeczywistym, konieczność raportowania każdego kroku oraz brak autonomii w podejmowaniu decyzji merytorycznych;
• stałe godziny i miejsce pracy – wymóg obecności w określonych godzinach przy biurku w siedzibie firmy;
• obowiązek osobistego świadczenia usług – zakaz delegowania prac podwykonawcom to cecha typowa dla stosunku pracy;
• brak odpowiedzialności finansowej wykonawcy za błędy – np. sytuacja, w której firma pokrywa wszystkie koszty poprawek lub gdy wynagrodzenie jest gwarantowane niezależnie od jakości i efektu wykonanej usługi;
• nomenklatura pracownicza w kontrakcie – stosowanie terminów zarezerwowanych dla Kodeksu pracy, takich jak: „urlop”, „staż pracy”, „L4”, „odprawa”, „premia uznaniowa” czy „stanowisko”;
• włączenie w strukturę organizacyjną firmy – posiadanie firmowego adresu e-mail (tak jak pracownicy etatowi), figurowanie w wewnętrznym schemacie organizacyjnym jako podwładny konkretnego managera, posiadanie identyfikatora z nazwą stanowiska czy obowiązek uczestnictwa w wewnętrznych naradach pracowniczych i imprezach integracyjnych na takich samych zasadach, jakie obowiązują pracowników;
• zakaz konkurencji bez ekwiwalentu – narzucenie bezwzględnego zakazu pracy dla innych podmiotów w trakcie trwania umowy, co ogranicza swobodę prowadzenia działalności gospodarczej i upodabnia relację do wyłączności pracowniczej;
• powtarzalność i ciągłość czynności – jeśli przedmiotem umowy nie jest konkretny „projekt” lub „efekt”, lecz codzienne wykonywanie tych samych czynności pomocniczych pod stałym nadzorem, organ kontrolny może uznać to za świadczenie pracy.

Kiedy warto wybrać umowę B2B? Porównanie B2B z umową o pracę

Pytanie o to, czy wybór B2B zamiast umowy o pracę się opłaca, nie jest zasadne, jeśli charakter wykonywanej pracy nie odpowiada założeniom danego rodzaju współpracy. 

Model B2B to dla wielu specjalistów krok ku większej niezależności finansowej i zawodowej. Daje dużą autonomię w planowaniu zadań i czasu pracy oraz zakłada relacje partnerskie i elastyczność, które pozwalają w pełni wykorzystać biznesowy potencjał. Musisz jednak pamiętać, że niezgodne z prawem jest działanie w ramach B2B na zasadach charakterystycznych dla stosunku pracy. Zatrudnienie na umowę o pracę wiąże się z konkretnymi prawami i obowiązkami obu stron. B2B otwiera drzwi do nowoczesnego stylu pracy opartego na partnerstwie i elastyczności oraz daje większą kontrolę nad własną ścieżką zawodową, ale charakter współpracy musi odzwierciedlać założenia własnej działalności. Szczegółowe porównanie obu form przedstawia ekspertka w naszym poradniku wideo.

O tym, która forma pracy jest adekwatna, decydują głównie następujące czynniki:

• stopień autonomii (kierownictwo) – jeśli wykonujesz zadania pod bezpośrednim nadzorem i otrzymujesz bieżące polecenia służbowe – właściwa jest umowa o pracę. Jeśli działasz jako niezależny ekspert, a zleceniodawca określa jedynie pożądany rezultat – odpowiednia jest umowa B2B;
• swoboda czasu i miejsca – jeśli musisz przebywać w biurze w ściśle określonych godzinach, jest to cecha stosunku pracy. Jeśli chcesz samodzielnie decydować, kiedy i gdzie zrealizujesz zadanie – wybierz B2B.
• odpowiedzialność i ryzyko gospodarcze – pracownik na etacie ponosi ograniczoną odpowiedzialność za błędy. Na B2B to Ty ponosisz ryzyko finansowe za nienależyte wykonanie usług oraz odpowiadasz za wynik ekonomiczny swojej działalności;
• charakter zadań – ciągłe wykonywanie określonych działań to domena umowy o pracę. Realizacja konkretnych projektów, dostarczanie unikalnych rezultatów lub świadczenie specjalistycznych usług doradczych to naturalne środowisko dla B2B.

Wynagrodzenie i koszty pracy na B2B i UoP

Współpraca w ramach B2B oznacza inne koszty niż zatrudnienie w ramach UoP. Przy wynagrodzeniu 15 000 zł brutto na UoP:

• koszt pracodawcy (z ZUS ok. 20%): ok. 18 000 zł,
• pracownik otrzymuje netto: ok. 10 700 zł.

Przy kontrakcie B2B na 15 000 zł netto + VAT:

• firma płaci: 15 000 zł (podatek VAT jest dla niej neutralny),
• samozatrudniony (skala podatkowa, Duży ZUS): po opłaceniu pełnych składek społecznych (ok. 1 900 zł), składki zdrowotnej (9% – w tej formie opodatkowania nie podlega odliczeniu) oraz zaliczki na podatek dochodowy (po uwzględnieniu kwoty wolnej 30 tys. zł), otrzymuje „na rękę” ok. 10 650 zł.

Ostateczne wynagrodzenie osoby samozatrudnionej zależy przede wszystkim od wysokości składek ZUS i formy opodatkowania. Przykładowo, przy kontrakcie B2B na 15 000 zł netto +VAT w przypadku JDG rozliczającego się ryczałtem w okresie korzystania z Ulgi na start wynagrodzenie „na rękę” wynosi ok. 12 420 zł.

Tabela porównawcza: B2B a UoP

Zalety i wady umowy B2B z perspektywy wykonawcy (freelancera)

Samozatrudnienie znacząco zmienia model rozliczania pracy. Wymaga większej samodzielności, ale oferuje korzyści niedostępne na etacie czy w ramach współpracy freelancerskiej.

Zalety dla wykonawcy to przede wszystkim:

• możliwość wyboru najbardziej opłacalnej formy opodatkowania – często pozwala na osiągnięcie znacznie wyższego wynagrodzenia „na rękę” niż na umowie o pracę. Dostępne formy to: ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (bardzo korzystny przy niskich kosztach własnych), podatek liniowy 19% (stała stawka niezależnie od dochodu) lub skala podatkowa (z kwotą wolną 30 tys. zł);
• możliwość odliczania kosztów uzyskania przychodu (nie dotyczy ryczałtu) – wydatki związane z działalnością, takie jak leasing samochodu, paliwo, zakup sprzętu IT, oprogramowania, a nawet szkolenia, obniżają podstawę opodatkowania. Dodatkowo, będąc płatnikiem VAT, możesz odliczać ten podatek od firmowych zakupów;
• dostęp do produktów dla przedsiębiorców – własna działalność otwiera drogę do korzystnych ofert leasingowych, kredytów inwestycyjnych oraz dedykowanych usług bankowych i ubezpieczeniowych (np. ubezpieczenie OC zawodowe);
• większa elastyczność i niezależność – samodzielnie zarządzasz swoim czasem i sposobem realizacji zadań. Możesz współpracować z wieloma klientami jednocześnie, co dywersyfikuje Twoje przychody i zwiększa bezpieczeństwo finansowe.

Wady dla wykonawcy:

• brak ochrony wynikającej z Kodeksu pracy – nie przysługują Ci:

- ustawowy, płatny urlop wypoczynkowy,

- okres wypowiedzenia chroniony prawem (chyba że wpiszesz go do umowy) 

- ochrona przed zwolnieniem w okresie choroby czy ciąży;

• pełna odpowiedzialność finansowa – odpowiadasz za nienależyte wykonanie usług całym swoim majątkiem (art. 471 Kodeksu cywilnego), bez ograniczenia do wysokości trzech pensji, które obowiązuje na etacie;
• obowiązki administracyjno-księgowe – musisz samodzielnie (lub z pomocą biura) prowadzić księgowość, terminowo opłacać składki ZUS, zaliczki na podatek dochodowy oraz wystawiać faktury ustrukturyzowane w systemie KSeF;
• ryzyko braku płynności i utrata benefitów – brak zleceń oznacza brak dochodów. Jako JDG nie masz też dostępu do zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, dopłat pracodawcy do PPK oraz ochrony związkowej.

Zalety i wady umowy B2B w odniesieniu do zleceniodawcy (firmy)

Z punktu widzenia firmy, współpraca B2B to model budowania relacji biznesowej, a nie zatrudniania pracownika, co niesie ze sobą określone skutki finansowe i organizacyjne.

Zalety dla zleceniodawcy:

• redukcja kosztów – firma nie ponosi tzw. „kosztów pracodawcy” (składki emerytalne, rentowe, Fundusz Pracy, FGŚP), które na etacie wynoszą ok. 20% kwoty brutto wynagrodzenia. Płaci jedynie kwotę netto z faktury, którą w całości zalicza do kosztów uzyskania przychodu;
• mniejsze formalności – brak konieczności prowadzenia akt osobowych, rozliczania urlopów i zwolnień lekarskich;
• oszczędność na infrastrukturze – firma nie ma obowiązku zapewniać wykonawcy biurka, komputera czy mediów;
• łatwiejsze zakończenie współpracy – rozwiązanie umowy B2B jest znacznie prostsze i nie wymaga uzasadnienia (chyba że umowa stanowi inaczej).

Wady dla zleceniodawcy:

• mniejsza kontrola nad wykonawcą – zleceniodawca nie może wydawać wykonawcy wiążących poleceń służbowych tak jak pracownikowi. Relacja musi opierać się na partnerstwie i wytycznych, co przy braku odpowiedniego kontraktu może utrudniać zarządzanie projektami;
• ryzyko rotacji i brak lojalności – wykonawca na B2B może w każdej chwili podjąć współpracę z innym podmiotem lub zakończyć współpracę szybciej niż pracownik etatowy, co może wpłynąć na stabilność zespołu.

Jak rozwiązać umowę B2B?

Rozwiązanie umowy B2B jest zdecydowanie prostsze niż w przypadku umowy o pracę. Zasadniczo nie musi być w żaden sposób uzasadnione. Sposób rozwiązania umowy powinien być uwzględniony w treści kontraktu.

Możliwe scenariusze zakończenia współpracy:

• za porozumieniem stron – najbezpieczniejsza opcja, pozwalająca zakończyć współpracę z dnia na dzień za zgodą obu stron;
• z zachowaniem okresu wypowiedzenia – jednostronne oświadczenie (zgodnie z zapisami w umowie);
• natychmiastowe rozwiązanie – jest możliwe w przypadku rażącego naruszenia umowy, np. ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa lub braku płatności faktur przez dwa okresy rozliczeniowe.

^{1 Obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych za pośrednictwem KSeF obejmuje większość przedsiębiorców, także mikroprzedsiębiorców oraz podatników zwolnionych z VAT przedmiotowo lub podmiotowo. Od stycznia 2027 r. obejmie też ostatnią grupę podmiotów, czyli firmy, których miesięczna sprzedaż brutto nie przekracza 10 000 zł. Faktur w tym systemie nie wystawia się jedynie w relacjach z konsumentami (faktury B2C). Każda faktura w relacji B2B musi zostać wystawiona w formie ustrukturyzowanej, w systemie. Szczegóły dotyczące KSeF znajdziesz tutaj: https://firmove.pl/aktualnosci/finanse/ksiegowosc/ksef-w-pigulce.}

^{2 Okres 36 miesięcy korzystania z ulgi liczy się w sposób ciągły, ale ustaje, jeśli działalność zostanie zawieszona. Liczy się okres realnego korzystania z ulgi.}