Minimalna stawka godzinowa w 2026 roku – ile wynosi?

Od 1 stycznia 2026 roku minimalna stawka godzinowa na umowie-zleceniu wynosi 31,40 zł brutto. Minimalne wynagrodzenie miesięczne za pełen etat wynosi obecnie 4806 zł brutto (ok. 3605,85 zł netto – kwota orientacyjna, zależna od indywidualnej sytuacji pracownika). Jeśli w umowie wynagrodzenie zostało określone kwotowo (np. 4666 zł brutto), pracodawca powinien podpisać z pracownikami aneksy uwzględniające nowe wynagrodzenie. Jeśli umowa odwołuje się do minimalnego wynagrodzenia ustawowego, podwyżka obowiązuje z mocy prawa bez konieczności aneksowania. Sprawdź, czy oferowane przez Ciebie wynagrodzenie spełnia aktualne wymogi.

Umowa o pracę za minimalną krajową – koszty pracodawcy

Aktualnie najniższa krajowa wynosi 4806 zł brutto (rozporządzenie Rady Ministrów z 11 września 2025 r., Dz.U. 2025 poz. 1242). Pracownik otrzymuje ok. 3605,85 zł netto, a całkowity koszt dla pracodawcy to ok. 5790,28 zł.

Rząd przy wyznaczaniu minimalnego wynagrodzenia (dla umów o pracę) oraz minimalnej stawki godzinowej (dla umów cywilnoprawnych) uwzględnia prognozowaną wysokość inflacji i realnego wzrostu gospodarczego na przyszły rok. Celem jest ochrona interesów osób zarabiających najmniej, jednak na wzroście minimalnego wynagrodzenia godzinowego zyskują też samozatrudnieni czy posiadacze działalności nierejestrowanej.

W 2026 roku minimalne wynagrodzenie zmieniło się raz, 1 stycznia. Ten sam schemat obowiązywał w 2025 roku. W poprzednich latach (2023–2024) podwyżki były dwukrotne (w styczniu i lipcu), co wynikało z wysokiej inflacji. 

Zmiana przepisów o minimalnym wynagrodzeniu wynika z ustawowego algorytmu uwzględniającego m.in. prognozowaną inflację i wzrost przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce. Każdy wzrost stawki może oznaczać dla przedsiębiorców i przedsiębiorczyń konieczność podpisania aneksów do umów – o ile wynagrodzenie było określone kwotowo, a nie przez odwołanie do ustawy o minimalnym wynagrodzeniu. Zmiana wiąże się również z wyższymi odprowadzanymi składkami.

Różnica między wynagrodzeniem brutto i netto wynika z faktu, że zarówno pracodawca, jak i pracownik muszą odprowadzać składki wyliczone procentowo od kwoty wpisanej w umowie. Wysokość świadczeń zależy od uzyskanego wynagrodzenia. Jeśli pracownik złożył odpowiednie oświadczenie PIT-2, pracodawca pomniejsza obliczoną zaliczkę na podatek dochodowy o 1/12 kwoty zmniejszającej podatek (maksymalnie 300 zł miesięcznie przy pełnym upoważnieniu). Od 2023 r. pracownik może podzielić kwotę zmniejszającą podatek między maksymalnie trzech płatników.

Kosztem uzyskania przychodu firmy są nie tylko wynagrodzenie brutto i składki ZUS opłacane przez pracodawcę, ale także finansowane przez niego wpłaty do PPK (Pracownicze Plany Kapitałowe). Przystąpienie do PPK jest dobrowolne dla pracownika, ale jeśli się na nie zdecyduje, pracodawca musi odprowadzać wpłatę podstawową w wysokości 1,5% wynagrodzenia brutto. Całkowity koszt zatrudnienia rośnie wtedy o dodatkowe 63–172 zł miesięcznie (w zależności od wysokości zadeklarowanych wpłat dodatkowych).

Minimalne wynagrodzenie – porównanie 2025 i 2026

Podwyżka w 2026 roku wyniosła 140 zł brutto (ok. 3% w stosunku do 2025 r.). Dla pracodawcy oznacza to wzrost całkowitego kosztu zatrudnienia o ok. 169 zł miesięcznie na każdym etacie¹.

Ile wynosi najniższa stawka godzinowa na umowie-zleceniu w 2026 r.?

Ustawa określa również najniższą krajową za godzinę dla osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych.

W przeliczeniu na kwotę netto zleceniobiorca otrzymuje ok. 24,50 zł „na rękę” (ze składką chorobową) lub ok. 25,20 zł (bez składki chorobowej). Ostateczna kwota zależy od indywidualnej sytuacji – m.in. od tego, czy zleceniobiorca opłaca dobrowolną składkę chorobową i czy korzysta z ulgi dla młodych, która jest dostępna dla osób do 26. roku życia.

Kto nie podlega minimalnej stawce godzinowej?

Ta forma rozliczania się z pracodawcą nie dotyczy każdego. Wyłączenia z minimalnej stawki godzinowej obejmują kilka grup:

• osoby samozatrudnione – prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą nie podlegają przepisom o minimalnej stawce godzinowej (chyba że sami są zleceniobiorcami bez zarejestrowanej firmy);
• umowy-zlecenia o charakterze prywatnym – zawarte między osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej, jeśli zlecenie nie ma związku z prowadzoną działalnością zleceniodawcy;
• umowy o dzieło – ta forma współpracy rozlicza się za efekt (rezultat), a nie za godziny pracy, więc nie podlega regulacjom o stawce godzinowej;
• osoby na umowach o praktyki absolwenckie lub stażach – w zależności od rodzaju umowy i przepisów szczególnych mogą nie podlegać minimalnej stawce godzinowej;
• zleceniobiorcy, którzy sami decydują o miejscu i czasie pracy i jednocześnie otrzymują wynagrodzenie wyłącznie prowizyjne – przy spełnieniu warunków określonych w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

Jak zmienić płacę za godzinę w umowie pracownika?

Minimalna stawka godzinowa w Polsce rośnie co roku. Kiedy rząd ogłasza nowe stawki, pracodawcy zatrudniający osoby na umowę o pracę z minimalną stawką godzinową powinni mieć już podpisane aneksy z uwzględnieniem nowego wynagrodzenia.

Niezależnie od rodzaju umowy płaca za godzinę lub za etat może zostać określona jako „najniższa stawka, która obowiązuje w danym roku zgodnie z ustawą z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę” (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 1773). Taki zapis pozwoli uniknąć obowiązku podpisywania aneksu przy każdej zmianie stawki minimalnej. Wystarczy ustnie poinformować pracownika, od kiedy przysługuje mu wyższe wynagrodzenie.

Jeśli natomiast w umowie wynagrodzenie jest wpisane kwotowo (np. „4666 zł brutto”), musisz przygotować aneks do umowy o pracę z nową kwotą (4806 zł brutto od 2026 r.). Pracownik, który nie podpisze aneksu, i tak ma prawo do wynagrodzenia w wysokości nie niższej niż obowiązujące minimum.

Przykładowy zapis w umowie dotyczący minimalnej stawki godzinowej

Możesz zabezpieczyć się przed coroczną koniecznością podpisywania aneksów. Oto dwa praktyczne warianty zapisu w umowie o pracę i umowie-zleceniu:

• „Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w danym roku kalendarzowym, ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę”.
• „Zleceniobiorcy przysługuje wynagrodzenie w wysokości nie niższej niż minimalna stawka godzinowa obowiązująca w danym roku kalendarzowym, ustalana na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę”.

Jeśli w umowie widnieje stara kwota (np. „30,50 zł za godzinę” z 2025 r.), przygotuj aneks zmieniający ją na aktualną stawkę (31,40 zł w 2026 r.) lub zastąp kwotę odwołaniem do ustawy, jak w powyższych wzorach.

Dodatek za pracę w nocy – komu przysługuje i jak go obliczyć?

Każdy pracodawca ma obowiązek wypłacenia dodatku za pracę w porze nocnej. Art. 151⁸ § 1 Kodeksu pracy stanowi, że dodatek wynosi 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę – za każdą godzinę pracy w nocy. Wymiar czasu pracy w danym miesiącu ustala się zgodnie z art. 130 Kodeksu pracy.

Pora nocna obejmuje 8 godzin między godz. 21:00 a 7:00. Dokładne ramy ustala pracodawca w regulaminie pracy (np. 22:00–6:00 lub 23:00–7:00).

Przykładowo, za styczeń 2026 r. przy 160 h do przepracowania obliczenia wyglądają następująco:

4806 zł / 160 h = 30,04 zł → 30,04 zł × 20% = 6,01 zł brutto za 1 godzinę pracy w nocy.

Za lipiec 2026 r. przy 184 h do przepracowania wyliczenia są następujące:

4806 zł / 184 h = 26,12 zł → 26,12 zł × 20% = 5,22 zł brutto za 1 godzinę pracy w nocy.

Stawka dodatku zmienia się w każdym miesiącu, bo zależy od nominalnego wymiaru czasu pracy. W miesiącach z mniejszą liczbą godzin (np. w styczniu jest to 160 h) dodatek jest wyższy niż w miesiącach z większą liczbą godzin (np. w lipcu jest to 184 h).

Dodatek za pracę w nocy dotyczy wyłącznie umowy o pracę. Zleceniobiorcy nie mają ustawowego prawa do tego dodatku, chyba że strony umowy ustalą inaczej. Dodatek nie jest wliczony do płacy minimalnej – pracodawca musi go wypłacić ponad kwotę minimalnego wynagrodzenia.

Kodeks pracy zakazuje pracy w porze nocnej kobietom w ciąży, młodocianym oraz – bez ich zgody – opiekunom dzieci do 8 lat i pracownikom z niepełnosprawnością (z wyjątkami określonymi w przepisach).

^{1 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2025 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2026 r. (Dz.U. 2025 poz. 1242)}